Logopeda – co sprawia, że ten zawód jest wyjątkowy?

Zawód logopedy
Nawiązywanie relacji to nieodzowny element naszej pracy, fot. vgajic/Getty Images

Każda praca ma w sobie coś specjalnego, każda kryje za sobą zarówno blaski jak i cienie, każda może wzbudzać w nas poczucie satysfakcji i dumy. Czy istnieją powody, dla których my, logopedzi, możemy śmiało stwierdzić, że nasza praca jest wyjątkowa i daje niezwykłe poczucie radości? Zdecydowanie tak!

Zapewne jest wiele czynników i sytuacji, które sprawiają, że lubimy nasz zawód i czujemy satysfakcję z pełnionych obowiązków. Kilka z nich zgodnie wymieni większość logopedów. Są to:

1. Praca z drugim człowiekiem

W zależności od obszaru logopedii, jakim się zajmujemy, możemy pracować z człowiekiem małym albo dorosłym. Nawiązywanie relacji to nieodzowny element naszej pracy terapeutycznej. Z dziećmi oparta jest ona głównie na zabawie. Naszym małym pacjentom sprawia ona radość, co z kolei udziela się nam, terapeutom, dodając energii na kolejne spotkania.

Rodzicom przekazujemy wskazówki, czasem dodajemy im otuchy, budujemy z nimi motywację. Stajemy się jedną z osób uczestniczących w rozwoju dziecka i wspierających rodziców w ich zadaniach. To daje wiele satysfakcji i poczucia spełnienia.

2. Wdzięczność pacjentów, rodziców, bliskich

Zgłaszające się do logopedy osoby dorosłe, bądź rodzice z dziećmi, oczekują od nas pomocy i recepty na nieprawidłowości występujące w mowie i komunikacji. Naszą receptą jest oczywiście terapia. Żeby móc się jej podjąć, musimy dogłębnie przeanalizować sytuację zainteresowanego, przeprowadzić wywiad z rodzicami lub z samym pacjentem. Czasami musimy zadawać pytania, które bywają trudne, a nawet przykre. Dla logopedów to też nie jest to łatwa sytuacja – musimy wykazać się opanowaniem i profesjonalizmem, także empatią. Kolejny trudny moment przychodzi wraz z postawieniem diagnozy logopedycznej. Sytuacja wymaga omówienia trudności, z jakimi zmaga się pacjent, możliwych przyczyn danego stanu, a także zaleceń do realizowania w warunkach domowych. Angażując się w pracę zdobywamy sympatię podopiecznego, a dzięki postępom w nabywaniu kolejnych umiejętności, budujemy z pacjentem pozytywną relację i zyskujemy jego zaufanie. Na finiszu procesu terapeutycznego często spotykamy się ze słowami uznania, wdzięczności i sympatii.

3. Codziennie nowe wyzwania

W pracy logopedy każdy dzień różni się od poprzedniego, stawia przed nami inne wyzwania. Progres, jaki pojawia się u pacjentów w procesie terapeutycznym, sprawia, że musimy dostosowywać i zmieniać sposoby pracy, ćwiczenia, zabawy, a także wymagania. Każde zajęcia to inne aktywności. Szczególnie w pracy z dziećmi podążamy za ich preferencjami i możliwościami. Często musimy wykazać się ogromną kreatywnością, by wzbudzić ich zainteresowanie. Zdarza się, że odkrywamy w sobie umiejętności sceniczne, malarskie, twórcze czy techniczne. W tej pracy nie możemy mówić o nudzie czy poczuciu zastoju, gdyż stale pojawiają się nowi pacjenci, nowe historie, a w naszej głowie - nowe pomysły i plany.

4. Satysfakcja z efektów pracy

Wisienką na torcie jest rezultat naszej pracy logopedycznej. Jest to efekt kilkutygodniowej, kilkumiesięcznej, a czasem nawet kilkuletniej współpracy. Ogromny wkład w sukces ma niewątpliwie pacjent i jego bliscy. Ale to logopeda zaplanował i pokazał kierunek działań, usprawniał różne funkcje i motywował do ćwiczeń. Zakończenie terapii jest satysfakcjonujące dla obu stron. Bezcenny jest moment ostatniego spotkania, kiedy widzimy radość pacjenta i jego bliskich z uzyskanych efektów. Dla terapeuty jest to ogromnym osiągnięciem i przeżyciem, które przekłada się na poczucie wartości i motywację do dalszej pracy terapeutycznej.

5. Praca wśród ludzi z pasją

Praca terapeutyczna często wymaga holistycznego podejścia do pacjenta. Interdyscyplinarność jest priorytetem w procesie diagnostycznym i terapeutycznym. Logopedzi często pracują w miejscach, gdzie poprzez współpracę z innymi specjalistami mogą sprawniej poprowadzić diagnozę i terapię. Wyjście z koleżanką/kolegą „po fachu” na kawę kończy się zwykle kilkugodzinnymi rozmowami na temat pracy, nowych doświadczeń terapeutycznych i wymianą pomysłów. Praca wśród ludzi z pasją, dla których najważniejsze jest dobro pacjenta, staje się nie tylko przyjemnością, ale także daje nam szansę na rozwój własny – pogłębia świadomość, wpływa na efektywność naszych działań.

6. Możliwości rozwoju zawodowego

Bardzo ważną cechą, jaką powinien posiadać logopeda, jest chęć stałego pogłębiania wiedzy i rozwijania umiejętności. Studia logopedyczne dały nam pewne wykształcenie, ale praktyka stawia przed nami coraz nowe wyzwania. W zależności od miejsca pracy na swojej drodze terapeutycznej spotykamy bardzo różnych pacjentów. Każdy z nich prezentuje inną specyfikę objawów, każdy także wymaga indywidualnego doboru metod i form pracy. Każdy jest wyjątkowy. Dlatego szukamy odpowiednich, korzystnych rozwiązań, które usprawnią proces terapeutyczny. Logopedia ciągle się rozwija, staje się bardziej dostępna nie tylko dla specjalistów, ale także dla rodziców i pacjentów. Jest wiele osób, które chętnie dzielą się swoim doświadczeniem i pomysłami na portalach społecznościowych, stronach internetowych, webinariach, szkoleniach stacjonarnych czy w publikacjach. Korzystając z takich źródeł możemy stale się rozwijać, inspirować, tworzyć coraz to nowe materiały do pracy z pacjentem, a w efekcie - lepiej pomagać. Cudowne też jest to, że dzięki pacjentom więcej dowiadujemy się o sobie – o własnych możliwościach, słabościach, o własnej kreatywności.

A.Jaszczuk.jpg

Nie ma zawodu, który miałby same pozytywne strony. W każdej pracy minusy przeplatają się z plusami. Bez tych minusów nie docenialibyśmy tego, co jest łatwe i przyjemne w naszym zawodzie. By móc pracować w zawodzie logopedy, powinno się posiadać pewne cechy osobowości takie jak empatia, odpowiedzialność, kreatywność, chęć rozwoju i pozytywne  nastawienie. Być może właśnie dzięki tym zasobom umiemy przezwyciężać trudne momenty i podchodzić do naszej pracy z entuzjazmem i wiarą w jej sens.

Agnieszka Jaszczuk – mgr pedagogiki specjalnej, logopeda dyplomowany ze specjalnością neurologopedia, terapeuta Integracji Sensorycznej, autor tekstów o tematyce parentingowej. Ukończyła wiele kursów, szkoleń i warsztatów z zakresu logopedii, pedagogiki i psychologii. Posiada kilkuletnie doświadczenie w pracy z dziećmi, także ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.